Το μονόγραμμα (1971)
Που πια δεν έχω τίποτε άλλο.
Μες στους τέσσερις τοίχους, το ταβάνι, το πάτωμα.
Να φωνάζω από σένα και να με χτυπά η φωνή μου.
Να μυρίζω από σένα και ν’αγριεύουν οι άνθρωποι.
Επειδη τ’αδοκίμαστο και το από αλλού φερμένο
Δεν τ’αντέχουν οι άνθρωποι κι είναι νωρίς, μ’ακούς;
Είναί νωρίς ακόμη μες στον κόσμο αυτόν αγάπη μου.
Να μιλώ για σένα και για μένα.
Οδυσσέας Ελύτης
Το μονόγραμμα - Ενότητα ΙΙΙ
(via seagapisa)
Έλα και πες μου ότι δεν άξιζε η θυσία, γιατί στην ουσία, οι ουλές μου μαρτυρούν πως δεν ήσουν η Ιθάκη μου αλλά η Τροία.
(via aderfes-psyxes)
skatamefraouless-deactivated202:
Ο ιδανικός έρωτας για μένα πλησιάζει περισσότερο το σημερινό πρότυπο της φιλίας πάρα της σχέσης.
Γενικά ερωτεύομαι άτομα που πρώτα έχουμε έρθει κοντά και κάνουμε παρέα για μεγάλο διάστημα. Ο ιδανικός έρωτας για μένα έχει ειλικρίνεια, εμπιστοσύνη, χαβαλέ, εκδρομές, θάλασσα, ξενύχτια, πολύ σεξ, βαθιές συζητήσεις. Δεν έχει να κάνει με φύλο, εμφάνιση η κάτι.
Θέλω ένα άνθρωπο να με αποδέχεται, να μπορώ να τον εμπιστεύομαι σαν να είμαστε παιδικοί φίλοι, να έχουμε κοινές ασχολίες, να μην ακολουθεί απαραίτητα τα αισθητικά πρότυπα αλλά εγω να λιώνω.Μετά απορώ που δεν μου στεριωνει σχέση.
προσοχή στο κ ε ν ό
σήμερα βρήκα θέση
βγήκε ανακοίνωση
επόμενη στάση:
δεν την άκουσα
παρατηρούσα τα πόδια των ανθρώπων που κινούνται τόσο γρήγορα
κι έτσι περνάνε και οι αναμνήσεις μέσα από το κεφάλι μου
τόσο γρήγορα
σαν πόδια που περπατάνε να προλάβουν να βγουν
να μη χάσουν τη στάση τους
πέρασες κι εσύ
στάθηκες για λίγο
το σκέφτηκες
“να βγω ή να μη βγω;”
και τελικά σαν ανάμνηση κι εσύ
έτρεξες γρήγορα
πρόλαβες
και βγήκες.
(via nikaggelos)
η στιγμή που περνάει δε χάνεται, μας κυνηγάει
(έξω απ’ τη σχολή)Τα παράσιτα στο ραδιόφωνο ακούγονται σα παλαμάκια
Υποκλίνομαι στο κοινό μου
- Θέλω να σε δωκάθε φορά που μιλάμε απομακρύνομαι και λίγο ακόμα
Θα έπρεπε να'σουν εδώ που κάθε μας πρόταση τελειώνει με κόμμα.
(via prosexe-ti-euxesai)








