Blogs I follow:

    khalisno:

    Αθήνα είσαι..

    (via gui-pure)

    Το μονόγραμμα (1971)

    agelosk1:

    Που πια δεν έχω τίποτε άλλο.

    Μες στους τέσσερις τοίχους, το ταβάνι, το πάτωμα.

    Να φωνάζω από σένα και να με χτυπά η φωνή μου.

    Να μυρίζω από σένα και ν’αγριεύουν οι άνθρωποι.

    Επειδη τ’αδοκίμαστο και το από αλλού φερμένο

    Δεν τ’αντέχουν οι άνθρωποι κι είναι νωρίς, μ’ακούς;

    Είναί νωρίς ακόμη μες στον κόσμο αυτόν αγάπη μου.

    Να μιλώ για σένα και για μένα.

    Οδυσσέας Ελύτης
    Το μονόγραμμα - Ενότητα ΙΙΙ

    (via seagapisa)

    pinkcloudmystery:

    Εξηγείται και επιστημονικά..

    (via aderfes-psyxes)

    skatamefraouless-deactivated202:

    Ο ιδανικός έρωτας για μένα πλησιάζει περισσότερο το σημερινό πρότυπο της φιλίας πάρα της σχέσης.
    Γενικά ερωτεύομαι άτομα που πρώτα έχουμε έρθει κοντά και κάνουμε παρέα για μεγάλο διάστημα. Ο ιδανικός έρωτας για μένα έχει ειλικρίνεια, εμπιστοσύνη, χαβαλέ, εκδρομές, θάλασσα, ξενύχτια, πολύ σεξ, βαθιές συζητήσεις. Δεν έχει να κάνει με φύλο, εμφάνιση η κάτι.
    Θέλω ένα άνθρωπο να με αποδέχεται, να μπορώ να τον εμπιστεύομαι σαν να είμαστε παιδικοί φίλοι, να έχουμε κοινές ασχολίες, να μην ακολουθεί απαραίτητα τα αισθητικά πρότυπα αλλά εγω να λιώνω.

    Μετά απορώ που δεν μου στεριωνει σχέση.

    medoysa:

    θεσσαλονίκη

    “Μπορεί να υπάρξουν καλύτερες εποχές, αλλά αυτή εδώ είναι η δική μας.”

    Jean-Paul Sartre

    (via gui-pure)

    προσοχή στο κ ε ν ό

    monotoniaaa:

    σήμερα βρήκα θέση
    βγήκε ανακοίνωση
    επόμενη στάση:
    δεν την άκουσα
    παρατηρούσα τα πόδια των ανθρώπων που κινούνται τόσο γρήγορα
    κι έτσι περνάνε και οι αναμνήσεις μέσα από το κεφάλι μου
    τόσο γρήγορα
    σαν πόδια που περπατάνε να προλάβουν να βγουν
    να μη χάσουν τη στάση τους
    πέρασες κι εσύ
    στάθηκες για λίγο
    το σκέφτηκες
    “να βγω ή να μη βγω;”
    και τελικά σαν ανάμνηση κι εσύ
    έτρεξες γρήγορα
    πρόλαβες
    και βγήκες.

    mexrinavrethoumepali:

    hypnotismos:

    tu-me-manques06:

    oneireuomai-kosmous:

    η στιγμή που περνάει δε χάνεται, μας κυνηγάει
    (έξω απ’ τη σχολή)

    Τα παράσιτα στο ραδιόφωνο ακούγονται σα παλαμάκια

    Υποκλίνομαι στο κοινό μου
    - Θέλω να σε δω

    κάθε φορά που μιλάμε απομακρύνομαι και λίγο ακόμα

    Θα έπρεπε να'σουν εδώ που κάθε μας πρόταση τελειώνει με κόμμα.

    (via prosexe-ti-euxesai)

    wetheurban:

    Polly Nor

    With a strong focus on female sexuality, relationships and emotional instability, North London-based illustrator Polly Nor creates erotic and cultural satire for all the perverted internet addicts out there.

    Keep reading

    (via gui-pure)

    xaragemato66:

    ..μα τίποτα δεν σου μοιάζει

    (via h-elpida-pethane)